وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان

اطفال و درمان تنبلی چشم - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Sun, 25 Oct 2020 01:07:32 GMT

اطفال و درمان تنبلی چشم
دکتر اسماعیل رضاییان,چشم پزشک,دکتر

تنبلی چشم چیست؟

زمانی که ما به یک تصویر نگاه میکنیم مغز ما به صورت خودکار، چشم سالم را برای دیدن انتخاب میکند و با گذر زمان مغز مسیر ارسال تصویر از چشمی که دچار تنبلی است را خاموش میکند. تنبلی چشم با ضعف در بینایی متفاوت است و تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص داده شود، به طور کامل قابل درمان است و در غیر اینصورت میتواند منجر به کم بینا شدن و یا نابینا شدن کودک شود.

چشمان برخی کودکان، با آنکه ظاهری سالم دارد اما از دید کافی برخوردار نیست. رشد و تکمیل مرکز بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ۱۰ سالگی ادامه داشته، اما حداکثر سرعت رشد آن تا ۳ سالگی است. هنگامی که مشکلات دید کودک، قبل از ۵ سالگی درمان شود، حتی اگر چشم در این مدت تنبل شده باشد، بینایی کامل کودک، قابل بازگشت است. پس از پنج سالگی، هر چه درمان چشم تنبل بیشتر به تعویق بیفتد، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می شود به طوری که پس از هفت تا ده سالگی کودک، درمان هیچ تاثیری نخواهد داشت.
شیوع تنبلی چشم در جهان 2.5 تا 3 درصد است. طبق آمار به دست آمده از اجرای برنامه پیشگیری از تنبلی چشم در کشور، شیوع تنبلی چشم در گروه سنی 4 تا 6 سال، 1.4 درصد است. تنبلی چشم معمولا در یک چشم اتفاق میفتد اما این امر قطعی نیست و امکان دارد که هر دوچشم به این عارضه دچار شوند.

تحقیقات نشان دهنده ی این است که بسیاری از نابینایی یک چشمی در افراد زیر 20 سال به علت عدم پیشگیری و درمان تنبلی چشم در سنین پایین بوده است و این موضوع اهمیت پیگیری و پیشگیری تنبلی چشم را نشان میدهد.

علت تنبلی چشم چیست؟

زمانی که عملکرد طبیعی چشم ها مختل میشود، تنبلی چشم اتفاق میفتدو همچنین در بسیاری از موارد میتوان گفت علت تنبلی چشم ارثی میباشد.
به صورت کلی علت های به وجود آمدن تنبلی چشم به سه دسته عمده تقسیم می شود:

استرابیسم(انحراف چشم): تنبلی چشم اغلب به دنبال انحراف چشم رخ میدهد. در استرابیسم یا انحراف چشمها، کودک برای فرار از دوبینی، از چشمی که بینایی بهتری دارد، استفاده می کند و در نتیجه چشمی که منحرف است، تکامل نیافته و تنبل میشود.
عیوب انکساری: عیوب انکساری انواعی از اختلالهای بینایی هستند که با تجویز عینک قابل اصلاح میباشند. تنبلی چشم زمانی اتفاق میافتد که عیب انکساری شامل دوربینی، نزدیک بینی یا آستیگماتیسم در یک چشم (در زمانی که چشم دیگر سالم است) و یا در دو چشم (در حالی که اختلاف قابل توجهی بین شماره دید دو چشم وجود دارد) پدید میآید. در این حالت چشم ضعیفتر تنبل میشود. وجود عیب انکساری شدید در دو چشم نیز میتواند منجر به تنبلی هر دو چشم شود. تشخیص این نوع آمبلیوپی معمولاً مشکل است، زیرا در این حالت ظاهر چشمها طبیعی بوده و به نظر میرسد که دید کودک اشکالی نداشته باشد.
عوامل مسدود کننده مسیر بینایی: عوامل مسدود کننده مسیر بینایی به مواردی مانند افتادگی پلک، آب مروارید، کدورت قرنیه و... گفته میشود. این مشکلات معمولاٌ شدیدترین حالت آمبلیوپی را ایجاد میکنند.

علایم تنبلی چشم چیست؟

تشخیص تنبلی چشم کار آسانی نیست، زیرا تا زمانی که کودک مشکل واضحی نداشته باشد و یا دچار انحراف واضح چشمی نشود، والدین متوجه مشکل بینایی فرزندشان نخواهند شد. چشم پزشک نیز تنبلی چشم را بر اساس اختلاف قدرت بینایی بین دو چشم یا ضعف بینایی هر دو چشم تشخیص میدهد. اندازهگیری قدرت بینایی در کودکان کم سن، کار مشکلی است و چشم پزشک باید به وسیله روشهای خاص از جمله بررسی چگونگی تمرکز و تعقیب کردن اشیا توسط یک چشم در حالی که چشم دیگر پوشانده شده، قدرت بینایی کودک را تخمین بزند. باید به این موضوع مهم هم توجه داشت که ضعف بینایی در یک چشم همیشه به معنای تنبلی چشم نمی باشد؛ زیرا گاهی ممکن است این مشکل با تجویز عینک اصلاح شود. برخی مواقع نیز سایر بیماریهای چشمی مانند آب مروارید، عفونتها، تومورها و یا سایر اختلالهای داخل چشم موجب کاهش بینایی هستند که اگر امکان درمان آنها وجود داشته باشد، دید کودک نیز اصلاح میشود.
اگر علت تنبلی چشم انحراف باشد، والدین کودک را با مشکل انحراف چشم نزد چشم پزشک میبرند و او متوجه تنبلی چشم هم میشود. اما بزرگترین اشکال اینجاست که ممکن است تنبلی چشم هیچ علامتی نداشته باشد به خصوص اگر یک چشم تنبل باشد. در این حالت به واسطه عیوب انکساری ظاهر چشمها کاملاً طبیعی است و به نظر نمیرسد دید کودک اشکالی داشته باشد.

معاینه تنبلی چشم کودکان

بچههای ۳، ۴ ساله نمیتوانند اعلام کنند که در دیدن مشکل دارند و چون همیشه همین طور دیدهاند و غیر از این تجربه دیگری برای دیدن نداشتهاند. در نتیجه عملاً تنها راه تشخیص این مشکل غربالگری است. تنها راه پیشگیری از تنبلی چشم تشخیص به موقع آن است و چون بسیاری از این عوامل برای خانوادهها ناشناخته است، چشم همه کودکان باید حداقل سه بار قبل از دبستان در زمانهای مختلف معاینه شود.

قبل از سن مدرسه باید برای تشخیص و درمان تنبلی چشم مراجعه شود و در معاینات ورود به مدرسه تنها باید ببینند کودک در چه وضعیتی قرار دارد، سن مدرسه و 6 سالگی برای درمان تنبلی چشم کمی دیر است و برای این بیماری مراجعه 3 سال به بالا ضرورت دارد. در صورتی که کودک مشکلی ندارد سالی یک بار و در غیر این صورت با نظر پزشک هر 6 یا 3 ماه و یا به طور ماهانه که بستگی به نظر پزشک دارد برای معاینه چشم کودک مراجعه شود.

انواع آزمایش برای تشخیص تنبلی چشم

معمولاً پزشک از طریق انجام یک آزمایش کامل چشمی، تنبلی چشم را تشخیص میدهد. به ویژه زمانی که یکی از چشمها ضعیفتر از چشم دیگر باشد، پزشک بیشتر احتمال تنبلی چشم را مد نظر قرار میدهد. بسته به سن کودک، آزمایشهای زیر در مورد او انجام میگیرد:
نوزادان (۳ماهگی): آزمایش رفلکس قرمز، برای تشخیص کاتاراکت دورۀ خردسالی که از طریق یک ابزار نوری ذرهبینی (افتالمواسکوپ) انجام میگیرد.
شیرخواران (۱تا ۲سال): آزمایش توانایی شیرخوار برای متمرکز شدن روی یک جسم و دنبال کردن اشیا متحرک و بررسی استرابیسم.
کودکان نوپا (۲تا ۳سال): آزمایش رفلکس قرمز، فوتواسکرین و معاینۀ قدرت بینایی اتوماتیک.
کودکان پیش دبستانی و بزرگتر (۵تا ۶سال): آزمایش از طریق نشان دادن عکس یا حروف که طی آن یک چشم را میبندند و با چشم دیگر نگاه میکنند.

پیشگیری و درمان تنبلی چشم

درمان تنبلی چشم به سه عامل بستگی دارد:

سنی که در آن تنبلی چشم به وجود آمده است.
مدتزمانی که از ایجاد تنبلی چشم گذشته است.
زمان شروع درمان تنبلی چشم کودک.

به طور کلی، آگاهی والدین و همکاری آنها کلید موفقیت در درمان است. درمان تنبلی چشم نیازمند همکاری بسیار زیاد والدین با متخصصان است.
والدین باید بدانند که دوران کودکی تنها زمان دستیابی به درمان کامل است و در صورت از دست دادن آن، این فرصت برای همیشه از دست رفته است. همچنین والدین باید صبور باشند و انتظار بهبودی سریع را نداشته باشند.
بعد ازینکه تشخیص قطعی این بیماری داده شد راههای مختلفی برای درمان وجود دارد:

1. بستن چشم سالم

بهترین درمان تنبلی چشم، بستن چشم سالم است تا چشم تنبل وادار به فعالیت شود و با تمرین دیدن، تنبلی آن برطرف شود. دوره زمانی بستن چشم در کودکان متفاوت و نسبتاً، طولانی است و از چند هفته تا چند ماه است که این دوره را متخصص تعیین میکند.
مدت بستن چشم در طی روز را نیز متخصص تعیین میکند. با توجه به میزان تنبلی چشم، مدت زمان بستن معمولاً، بین 2 ـ 6 ساعت در روز، متغیر است.
هر چه میزان تنبلی بیشتر باشد، مدت زمان بستن چشم سالم بیشتر خواهد بود. تحقیقات نشان میدهد که بستن بیش از 6 ساعت، اثر مطلوبی بر چشم ندارد و علاوه بر کاهش میزان همکاری کودک، گاهی باعث تنبلی در چشم سالم نیز میشود، لذا والدین باید مطابق دستور متخصص عمل کنند و نباید سعی کنند که چشم سالم را بیشتر از زمانی که پزشک تشخیص داده است، بسته نگه دارند.
در طی مدت درمان نیز در فواصل مشخص، باید چشم کودک را متخصص معاینه کند، زیرا ممکن است نیاز باشد که مدت زمان بستن تغییر داده شود.
ضمناً، با توجه به نظر متخصص، میتوان مدت بستن را در طی روز، به چند نوبت تقسیم کرد تا تحمل آن برای کودک راحتتر باشد.
یادتان باشد که نحوه درمان و مدت زمان درمان هر کودک با کودک دیگر متفاوت است و فقط متخصص میتواند آن را تشخیص بدهد نه والدین کودک.
لازم به ذکر است که با توجه به اینکه عود تنبلی چشم در اکثر مواقع بدون علامت است، لذا مراجعه منظم به متخصص و رعایت دقیق دستورات وی پس از درمان، تا سن 10 سالگی ضروری است.

والدین گرامی، برای جلب همکاری کودک در بستن چشم به نکات زیر توجه کنید:

برای بستن چشم کودک، او را مجبور نکنید و از جملات و کلمات مثبت استفاده کنید.
برای تعیین زمان بستن و باز کردن چشم، از یک زمانسنج استفاده کنید تا از نظر کودک زمانسنج، موجودی بد تلقی میشود، نه والدین.
بازی کردن در هنگام بستن چشم، ضمن سرگرم کردن کودک و تحمل بستن چشم، دید نزدیک وی را نیز تحریک میکند و سبب تقویت اثر بستن چشم میشود، لذا این کار توصیه میشود.
توجه کنید زمانی که چشم کودک بسته است، از بازیهایی پرهیز کنند که احتمال سقوط یا خطر برای کودک دارد (مثل بازیهای دویدنی). همچنین آنچه در اینجا مهم است، حمایت کردن از کودک است و حتی باید برای کاری که انجام میدهد، پاداشی نیز در نظر گرفته شود.
در زمان بستن چشمها، کودک را به مهمانی یا به جایی نبرید که توجه اطرافیان یا دوستان به او جلب شود، زیرا باعث افزایش اضطراب کودک و کاهش همکاری او میشود و از ادامه درمان سر باز میزند.
چنانچه کودک به مهد میرود، با مربی او صحبت کنید تا در مهد با کودک رفتار مناسبی داشته باشد و سایر بچهها نیز توجیه شوند. به این ترتیب، ساعات حضور کودک در مهد برای او به صورت عادی طی میشود؛ در غیر این صورت، در زمان حضور کودک در منزل، چشم او را ببندید.
برای کودکانی که سن بیشتری دارند، موضوع را به شکل ساده و قابل فهم توضیح دهید.
از پوششهای چشمی زیبا استفاده کنید.
بعضی از پوششها، پوست کودک را تحریک میکند.
حساسیت پوستی کودک را با تدابیر زیر به حداقل برسانید:
از گاز استریل در زیر پوشش چشمی استفاده کنید، به طوری که وسیعتر از پوشش باشد.
از پوشش چشمی ضدحساسیت استفاده کنید.
با متخصص مشورت کنید.
یادتان باشد که پوشش چشمی را هیچگاه روی عینک نبندید.

2. استفاده از عینک

گاهی اوقات، برای کمک به درمان، از عینک استفاده میشود. استفاده از عینک باید طبق دستور متخصص برای درمان عیوب انکساری چشم باشد. گاهی اوقات، استفاده از عینک به مدت طولانی لازم است، چون از برگشت تنبلی چشم جلوگیری میکند.

3. عمل جراحی تنبلی چشم

اگر تنبلی چشم بر اثر بیماریهای مادرزادی، مانند پایینافتادگی پلک یا سایر عیوب ساختمانی، ایجاد شده باشد، بهترین درمان عمل جراحی است.
در آبمروارید مادرزادی اگر عمل جراحی پس از تولد تا سهماهگی و هر چه سریعتر انجام شود، نتیجه بهتری به دست خواهد آمد. اما پس از سهماهگی، نتیجه جراحی چندان رضایتبخش نخواهد بود.

4. انجام تمرینات چشمی

انجام تمریناتی مانند نقاشی کردن، بازی با خط و نقطه، استفاده از بازیهای کامپیوتری، پرتاب توپ به سوی هدف تعیین شده، کتاب خواندن، خمیربازی، و بریدن اشکال، در کنار سایر روشهای درمانی، میتواند بر بهبود دید کودک اثر بگذارد و درمان آن را تسریع کند.
در اینجا چند مورد از تمرینات چشمی را مینویسم:

نقاشی کردن برای درمان تنبلی چشم
اگر کودک برای نقاشی کردن از مداد قرمز استفاده کند یا در صفحههای شطرنجی نقاشی کند و دقت کند که رنگها از اطراف خانههای شطرنجی بیرون نزند، تأثیر بیشتری در بهبود دید میگذارد.
نقاشی با آبرنگ نیز بسیار مؤثر است. ضمناً، بهتر است که کودک یکبار با چشم تنبل و یکبار با چشم سالم (بستن چشم مقابل) نقاشی کند، سپس نقاشیها را با یکدیگر مقایسه و سعی کند که با چشم تنبل همانند چشم سالم کار کند.
بازی خط و نقطه و بالا بردن توانایی چشم
اگر بیمار به نقاشی کردن علاقه ندارد، بهتر است به وی تمرینات خط و نقطه بدهیم. با وصل کردن نقطهها به یکدیگر با چشم تنبل، توانایی آن چشم بیشتر میشود. بهتر است این کار با مداد قرمز انجام شود.
استفاده از بازیهای کامپیوتری در درمان تنبلی چشم
در این روش، بهتر است که کودک در بازی، امتیازهایی را که با چشم سالم و چشم تنبل خود به دست آورده است، با یکدیگر مقایسه کند و بتواند با انجام تمرینهای زیاد، امتیازهای دو چشم را برابر کند.
پرتاب توپ به سوی هدف راهی دیگر برای درمان تنبلی چشم
پرتاب هدفمند نیز تمرین مؤثری است. برای این تمرین چند شی توخالی، مثل جعبه، تابه، قابلمه و کاسه را روی زمین، بر روی یک خط و با فاصله چند سانتیمتر از یکدیگر قرار دهید. سپس از کودک بخواهید درون آنها توپ بیندازد.
برای این کار میتوان از توپ پینگپنگ یا هر توپ کوچک و بیخطر دیگری استفاده کرد. لازم به توضیح است که استفاده از انواع توپهای قرمزرنگ میتواند در کوتاهکردن دوره درمان مؤثر واقع شود.
کتاب خواندن و مقابله با تنبلی چشم
با کودکتان کتاب بخوانید و اگر نمیتواند کتاب بخواند، کتابهای بدون کلمه را با هم ورق بزنید، آنها را به کودک نشان دهید و دقت او را به اَشکال جلب کنید.
فعالیتهای که ذکر شد، ضمن تحریک بینایی کودک باعث میشود که زمانهای بستن چشم برای کودک راحتتر بگذرد.

آب مروارید ( کاتاراکت ) - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Sun, 25 Oct 2020 01:14:21 GMT

آب مروارید ( کاتاراکت )
ویزیت,دکتر,چشم,خمین,چشم پزشکی

آب مروارید یا کاتاراکت به تیره و کدر شدن عدسی چشم ها (عدسی چشم در قسمت میانی کره چشم قرار دارد و وظیفه آن این است که باعث تمرکز نور بر روی شبکیه می شود) که ممکن است سبب تاری چشم و یا عدم وضوح دید که بیشتر در هنگام مطالعه و رانندگی و نیز دیگر امور روزانه است گفته می شود. متداول ترین نوع آب مروارید را می توان وابسته به سن که اکثرا افراد بالای 65 سال هستند تلقی کرد. کاتاراکت یا آب مروارید که از کاهش درجه شفافیت عدسی چشم ایجاد می شود، یک مسیر طبیعی از گذر زمان است که به دلیل افزایش سن این بیماری نیز افزایش پیدا می کند. عدسی چشم قسمتی از ساختمان چشم است که بسیار شفاف و بدون هیچ گونه رگی می باشد و با قطر تقریبی 9 میلی متر و نیز ضخامت 4 میلی متر است.

🔍 آب مروارید یا کاتاراکت چیست؟

شبکیه لایه ای ست حساس به نور در چشم که باعث دریافت پیام های بینایی می شود. در یک چشم سالم و طبیعی نور از عدسی عبور می کند و بر روی شبکیه متمرکز می شود که برای ایجاد یک تصویر دقیق عدسی چشم باید شفاف و به دور از کدری و تیرگی باشد. زمانی که عدسی شفافیت خود را از دست بدهد باعث اختلال در بینایی می شود که به این پدیده آب مروارید یا کاتاراکت می گویند. آب مروارید در مراحل اولیه که فقط بخش کوچکی از عدسی کدر می شود مشکلی را به وجود نمی آورد، اما در اکثر مواقع بخش بیشتری از عدسی درگیر می شود و باعث اختلال در بینایی می شود. سرعت پیشرفت آب مروارید در بین افراد مختلف می تواند متفاوت باشد و طی چند سال می تواند پیشرفت کند. اما سرعت پیشرفت آب مروارید در افراد جوان و یا افرادی که به دیابت دچار هستند بسیار زیاد است. نکته مهمی که وجود دارد این است که آب مروارید از یک چشم سرایت به چشم دیگر ندارد.

🔬 انواع آب مروارید

آب مروارید یا کاتاراکت انواع مختلفی دارد:

اولین نوع آن می تواند به دلیل افزایش سن باشد. که در گذر زمان، لنز سخت شده و شفافیت خود را از دست میدهد.

دومین نوع آب مروارید می تواند به دلیل وجود بیماری هایی چون دیابت و یا به دلیل مصرف داروهای کورتون دار(استروئيدی (کورتيکو استروئيدها))به وجود بیاید. که باید تحت درمان لیزر شبکیه و دیابت قرار گیرند.

سومین نوع آب مروارید یا کاتاراکت را می تواند بر اثر ضربه بر چشم نام برد که کاتاراکت ضربه ای نام دارد و در اکثر مواقع با گذر زمان و پس از سالها در فرد به وجود می آید.

چهارمین نوع آب مروارید را که می توان آب مروارید یا کاتاراکت مادرزادی نام برد. در این نوع آب مروارید کودک و آب مروارید نوزادان از زمان تولد یا در همان سنین کودکی به آب مروارید یا کاتاراکت نوزادی دچار می شود. در اکثر مواقع در این نوع کاتاراکت چشم، بینایی مختل نمی شود اما اگر اختلال به وجود آمد حتما باید چشم کودک را تحت عمل جراحی قرار داد.

پنجمین نوع آب مروارید را می توان به سابقه خانوادگی که به بستگان درجه اول و دوم اطلاق می شود بسط داد.

ششمین نوع آب مروارید را می توان به مدت زمان طولانی و بدون محافظ قرار گرفتن در مقابل نور آفتاب نام برد.

هفتمین نوع آب مروارید را می توان به سابقه جراحی یا بیماری های التهاب چشم نام برد.

هشتمین نوع آب مروارید را می توان به مصرف الکل و کشیدن سیگار اشاره کرد.

☑ علائم آب مروارید

از رایج ترین و مهمترین علائم بیماری آب مروارید یا کاتاراکت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

✓ تار شدن و در اکثر مواقع محو شدن بینایی

✓ حساسیت شدید به نور و روشنایی اعم از روشنایی بیش از حد نور اتومبیل ها در شب، پخش شدن نور آفتاب و نور چراغ ها، و همچنین دیدن هاله اطراف چراغ ها.

✓ کم رنگ و یا محو شدن رنگ ها

✓ دید کم و یا کور سویی در شب.

✓ دوبینی و یا چند بینی که در اکثر موارد با بالا رفتن شدت آب مروارید وضعیت بدتر می شود.

✓ افزایش دید نزدیک، بالا رفتن مداوم شماره عینک و لنز.

علائم نام برده شده در بالا می تواند ناشی از دیگر بیماری های چشمی نیز باشد پس اگر با یکی از موارد بالا روبرو شدید حتما به نزد چشم پزشک بروید. بهترین زمان عمل کاتاراکت چشم بسته به تشخیص دکتر چشم شما دارد.

☑ علت آب مروارید

ساختمان چشم به گونه ای ست که عنبیه و مردمک و در پشت آنها عدسی قرار دارد و به طور طبیعی پس از عبور نور و رسیدن به عدسی نور متمرکز شده و تصویری دقیق و شفاف در شبکیه چشم تشکیل می شود. به نوعی می توان عدسی و شبکیه چشم را همانند لنز و دوربین فیلمبرداری و عکاسی تلقی کرد. وجود هر گونه لکه بر روی عدسی و همچنین تیره شدن عدسی باعث می شود نور متمرکز نشود و پراکنده شود و تصویری شفاف و دقیق بر روی شبکیه ایجاد نشود و در نهایت باعث می شود بینایی دچار اختلال شود. عدسی چشم از آب و پروتئین ساخته می شود و پروتئین های عدسی چشم به طور دقیق و منظمی قرار دارد و همین موضوع باعث شفافیت هر چه بیشتر عدسی می شود و باعث عبور نور به طور دقیق از خود می شود. با افزایش سن در واقع ساختمان منظم پروتئین های تشکیل دهنده عدسی چشم به اختلال مواجه می شود و زمانی که این ساختمان از هم گسیخته شود باعث به وجود آمدن لکه های تیره بر روی عدسی چشم می شود. و با گسترش این لکه های تیره عدسی شفافیت خود را از دست می دهد و در نهایت ناتوان در عبور دادن دقیق نور می شود. کاتاراکت یا آب مروارید معمولا به مرور و به آهستگی پیشرفت می کند. این عارضه با درد همراه نیست. اما به شکلی ست که لکه های تیره که بر روی عدسی چشم ممکن است خیلی کوچک باشد و فرد مبتلا هیچ اطلاعی از کاهش بینایی خود نداشته باشد و در نهایت منجر به بروز آب مروارید یا کاتاراکت می شود.

☆ نحوه تشخیص آب مروارید

زمانی که چشم بیمار توسط چشم پزشک مورد معاینه دقیق قرار گیرد وجود و وسعت آب مروارید و نیز هر گونه مشکل دیگری اعم از مشکلات پرده شبکیه و یا عصب بینایی که باعث کاهش دید می شود را مورد بررسی قرار می دهد و در نهایت اگر بیمار نیاز به عمل کاتاراکت چشم داشته باشد جراح و متخصص چشم پزشک تشخیص داده و بیمار را معالجه می کند . زمانی که بیمار به جز آب مروارید بیماری دیگری همچون مشکلات پرده شبکیه و یا عصب بینایی نیز داشته باشند با وجود عمل آب مروارید چشم این امکان وجود دارد که دید کامل به دست نیاید. دکتر چشم با معاینه دقیق بر روی عدسی ها توسط دستگاه های چشم پزشکی انجام می شود که با مشاهده عدسی کدر شده می تواند تشخیص دهد که فرد دچار عارضه آب مروارید شده است یا نه. دیگر تشخیص آب مروارید با استفاده از چراغ قوه قابل قبول نیست چرا که بسیاری از بیماری ها از جمله آب سیاه با استفاده از چراغ قوه قابل تشخیص نیست .

از جمله معایناتی که توسط چشم پزشک انجام می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1.اندازه گیری قدرت بینایی

2.گشاد شدن و باز شدن مردمک که با استفاده قطره های چشمی انجام می شود و به چشم پزشک این اجازه را می دهد تا تمام قسمت های عدسی و شبکیه را کاملا مورد معاینه قرار دهد.

3.اندازه گیری فشار چشم که تونومتری نامیده می شود . افزایش فشار که ممکن است علامت گلوکوم یا آب سیاه نام دارد می باشد.

💉 درمان آب مروارید

در مرحله اولیه درمان آب مروارید، بینایی بیمار با استفاده از عینک، عدسی های بزرگ نما و نورهای قوی بهبود می یابد، اما گاهی اوقات ممکن است این گونه تدابیر کمک کننده نباشد، فیکو (جراحی آب مروارید چشم) تنها راه درمان می تواند باشد که فقط با خارج کردن عدسی کدر است که می تواند جایگزین مناسبی با عدسی مصنوعی باشد. فیکو نام دیگر و اصطلاح پزشکی درمانی آب مروارید می باشد.

آب مروارید یا کاتاراکت زمانی نیاز به عمل جراحی آب مروارید یا کاتاراکت چشم (فیکو) دارد که با اختلال بینایی، انجام فعالیت های شغلی و یا روزمره مانند رانندگی، مطالعه و تماشای تلویزیون را مختل می کند.

☹ عدم درمان آب مروارید

در صورتی که درمان آب مروارید با تاخیر انجام شود بینایی فرد کاهش یافته و به حد شمارش انگشتان و یا فقط درک نور خواهد رسید، در این مرحله امکان دارد که تعداد کمی از بیماران منجر به افزایش فشار داخل چشم یا (آب سیاه) شود و در نتیجه نیاز به جراحی اورژانسی پیدا می کند که در این صورت عوارض و خطرات آن بیشتر از جراحی معمولی ست.

☂ مراقبت های قبل از عمل کاتاراکت یا آب مروارید

قبل از عمل آب مروارید چشم حتما استحمام کنید.

صبحانه ی سبکی میل نمایید.

از لباس های تمیز استفاده کنید.

قبل از عمل آرایش نکنید.

قرص آسپرین بچه با مجوز چشم پزشک یک هفته قبل از عمل متوقف شود.

می توانید از تمام قرص های خود را به جز قرص آسپرین مصرف کنید.

☂ مراقبت های بعد از عمل کاتاراکت یا آب مروارید

روز بعد از عمل کاتاراکت چشم در هنگام ویزیت توسط پزشک یا همکار پانسمان از روی چشم باز می شود.

بعد از عمل باید از شستشوی ناحیه اطراف چشم عمل شده خودداری کرد.

اگر مجبور شدید چیزی را از روی زمین بردارید نباید از ناحیه کمر خم شوید، باید بنشینید و جسم را بردارید.

به مدت 6-5 روز در هنگام خواب و یا در هنگام خارج شدن از منزل باید از محافظ چشمی پلاستیکی که شیلد نام دارد استفاده کنید.

تا چند روز شاید دچار تاری دید بعد از عمل آب مروارید شوید که به مرور از بین می رود.

بعد از عمل کاتاراکت از مالیدن چشم به مدت یک هفته خودداری نمایید.

اگر چشم شما نیاز به شستشو داشت حتما باید از آب جوشیده ملایم و گاز استریل استفاده نمایید.

اگر چشمان شما بعد از جراحی آب مروارید قرمز شد یا درد شدید داشت حتما در اسرع وقت با کلینیک چشم پزشکی مراجعه نمایید.

یک هفته بعد از عمل کاتاراکت رانندگی امکان پذیر خواهد بود.

$ هزینه جراحی آب مروارید

هزینه جراحی آب مروارید یا کاتاراکت با توجه به نوع بیمه می تواند متفاوت باشد.

جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Sun, 25 Oct 2020 01:20:42 GMT

جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی
دکتر اسماعیل رضاییان,چشم پزشک,دکتر

جراحی پلک یا بلفاروپلاستی

اجزای صورت هر کدام زیبایی خاص خود را دارند اما چشم ها از نظر زیبایی شناسی مهمترین جز صورت هستند. چشم افراد دریچه روح آنهاست و منعکس کننده حالات هیجانی و خلقی وی هستند. پلک های از اجزایی از صورت هستند که خیلی زودتر از بقیه اجزای صورت علائم پیری را نشان می دهند که می تواند ناشی از بالارفتن سن، کم کاری تیروئید و یا پرکاری تیروئید است. به همین دلیل حساسیت افراد برای جوان سازی صورت بالاتر می رود و درخواست افراد برای جراحی پلک بالاتر می رود. بلفاروپلاستی که در اصطلاح به عمل زیبایی جراحی پلک معروف است، به منظور برداشتن پف پلک ها، افتادگی پلک و همچنین برداشتن پوست اضافی آنها استفاده می شود . جراحی پلک بین پلک بالا و پلک پایین کمی متفاوت است. در جراحی پلک بالا معمولا می تواند به دلیل افزایش تدریجی مقدار پوست پلک، خود را نشان دهد و تا حدی مقدار پوست پلک افزایش پیدا می کند که میدان دید افراد را محدود می کند. پلک بالا در اکثر نژادها دارای عرض زیادی است اما نژادی مثل نژاد زرد، این چین وجود ندارد و یک پلک اضافه روی پلک اصلی آنها را گرفته است. در این حالت بهترین گزینه عمل بلفاروپلاستی (عمل جراحی زیبایی پلک) می توان پلک این افراد را اصلاح کرد و چین طبیعی پلک را برای آنها ایجاد کرد.

عمل جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

جراحی زیبایی پلک که شامل جراحی پلک بالا، جراحی زیبایی پلک پایین و جراحی پلک افتاده می باشد و هر کدام شامل هزینه های متفاوتی می باشد. در عمل جراحی پلک چشم بالا برش درست بر روی چین طبیعی پلک داده می شود، احتمال اینکه بعد از جراحی زیبایی پلک بلفاروپلاستی چشم اثری از برش بر روی پلک ها بماند کم است، در این نوع عمل بعد از برداشتن پوست در صورتی که کیسه های چربی زیر آن وجود داشته باشد و محل برش با نخ بسیار نازک دوخته می شود و یا جراحی پلک با لیزر انجام می شود .در عمل جراحی پلک چشم پایین در صورتی که میزان پف پلک پایین و میزان بیرون زدگی چربی های آن زیاد باشد محل برش را دقیقا زیر خط مژه ها خواهد بود. در این حالت علاوه بر اینکه چربی ها خارج می شود و پوست اضافی پلک چیده میشود اما اگر میزان چربی ایجاد شده در پلک پایین کمتر باشد و میزان پوست پلک معمولی باشد می توان چربی های ایجاد شده را از طریق برشی که در سطح داخلی پلک ایجاد می شود خارج کرد. از مزایای این نوع جراحی می توان به این مرور اشاره کرد که بر روی پوست هیچ برشی داده نمی شود و ضمنا ترمیم و بهبودی آن سریعتر انجام می شود.

انواع جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

این امکان وجود دارد در عمل افتادگی پلک در جراحی بلفاروپلاستی برای دو پلک بالا، پایین و یا در یک جراحی برای هر چهار پلک انجام شود. این جراحی به اصلاح بلفاروپلاستی پلک تحتانی، بلفاروپلاستی پلک فوقانی و بلفاروپلاستی پلک توام فوقانی و تحتانی نام دارد و هر کدام تکنیک های متعدد و پیچیده مخصوص به خود را دارد. این نوع تکنیک می تواند مبنایی بر تقسیم بندی انواع جراحی های پلک باشد. بلفاروپلاستی پلک تحتانی به دو نوع با برش و بدون برش پوستی تقسیم می شود.

عوارض جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

بعد از عمل بلفاروپلاستی احتمال اینکه اطراف چشم متورم و کبود شود زیاد است. همچنین این امکان وجود دارد که بعد از عمل جراحی زیبایی بلفاروپلاستی خشکی چشم به وجود بیاید که این می تواند معمولی باشد اما تورم و کبودی که در اول جراحی بلفاروپلاستی ایجاد می شود تا یکی دو هفته طول می کشد تا به تدریج کمرنگ شود. اما گاهی اوقات این کبودی می تواند تا یکسال طول بکشد.

اقدامات لازم قبل از عمل جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

اقدامات لازم که بیمار قبل از عمل جراحی بلفاروپلاستی باید انجام دهد شامل موارد زیر است:

به مدت دو هفته قبل از عمل جراحی پلک باید از داروهایی مانند آسپرین، بروفن، پیروکسیکام، ایندومتاسین و مفنامیک اسید استفاده نشود .

اقدامات لازم بعد از عمل جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

بعد از عمل جراحی بلفاروپلاستی هیچ گونه پانسمانی بر روی چشمان بیمار گذاشته نخواهد شد و چشمان باز هستند.

پزشک در اکثر مواقع پماد چشمی آنتی بیوتیک جهت مالیدن روی بخیه ها تجویز می کند.

پس از جراحی زیبایی پلک به مدت 3 روز باید از قطره اشک مصنوعی استفاده شود.

2 روز اول پس از جراحی به منظور شستشوی پلک ها باید از سرم فیزیولوژیک استفاده شود اما پس از آن می توان از آب جوشیده سرد شده نیز استفاده کرد.

به مدت 5 تا 7 روز باید از آنتی بیوتیک که دکتر چشم پزشک مربوطه تجویز میکند باید به صورت مرتب استفاده شود.

پس از عمل جراحی پلک بهتر است که کمتر دراز بکشید و در هنگام دراز کشیدن نیز بهتر است که زیر سر شما کمی بلندتر باشد تا از کبودی و تورم شما جلوگیری کرده و آن را به حداقل برساند.

در صورتی که به مدت یکی دو روز بعد از عمل جراحی پلک با افت بینایی و یا چشم درد مواجه شدید باید به سرعت با پزشک جراح تماس بگیرید.

عمل جراحی زیبایی بلفاروپلاستی با توجه به حساسیت بالای چشم و همچنین کاهش عوارض ناشی از بلفاروپلاستی این نوع جراحی باید توسط پزشک فوق تخصص جراحی پلاستیک پلک صورت پذیرد.

هزینه جراحی زیبایی پلک یا بلفاروپلاستی

قیمت عمل افتادگی پلک یا بلفاروپلاستی با توجه به نوع و پیچیدگی فرآیند عمل مورد استفاده بستگی دارد . در ایران هزینه عمل بلفاروپلاستی جزو هزینه های عمل زیبایی می باشد و تحت پوشش بیمه نمی باشد. با این حال هزینه عمل جراحی بلفاروپلاستی با لیزر در تمام متخصصان یکسان نیست و هزینه ی جراحی بیماران نیز با توجه به کاری که باید برای آنها انجام شود نیز متفاوت است. همچنین عوامل بسیاری در قیمت جراحی پلک نیز موثر است. عواملی چون موقعیت قرارگیری کلینیک، دستمزد جراح، هزینه های اتاق عمل، گستردگی جراحی و همچنین هزینه های جانبی چون هزینه آزمایش، دارو ویزیت های پس از عمل بر قیمت جراحی پلاستیک پلک نیز موثر است.

تاثیر کامپیوتر و موبایل به روی چشم - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Sun, 25 Oct 2020 02:20:15 GMT

تاثیر کامپیوتر و موبایل به روی چشم
دکتر اسماعیل رضاییان,چشم پزشک, جراح و متخصص بیماریهای چشم

تاثیر کامپیوتر و موبایل به روی چشم

باید یادآور شویم که تاکنون هیچ مطالعه معتبری درباره اثرات بازی های کامپیوتری و تماشای فیلم های سه یعدی روی چشم انجام نشده است. دیده شده است که برخی افراد با تماشاکردن این فیلم ها دچار سر درد می شوند و لذا توصیه ما این است که اگر افراد( در هر سنی) با تماشای آنها دچار سردرد و خستگی چشم می شود برای اطمینان معاینه چشم انجام دهند و حتی الامکان از تماشا کردن خودداری نماید.

در مورد کودکان زیر دوتا سه سال مسئله قدری جدی تر است زیرا این در این دوره سنی عمده تکامل بینایی چشم انسان صورت میگیرد و بهتر است والدین فرزندان خود را از تماشای آنها منع کنند. در سنین بالاتر از دو تا سه سال این نگرانی کمتر است ولی بهتر است این مدت زمان هر چه کمتر شود . بطور مشخص کودکانی که دچار انحرافات چشمی و تنبلی چشم یا بیماریهای دیگر چشم هستند باید با پزشک خود مشورت نمایند.

ملاحظات چشم پزشکی به هنگام کار با کامپیوتر

بیشتر کارهایی که در گذشته با قوای فیزیکی دست و پا انجام می شد در در دنیای دیجیتال امروز باید با قوه بینایی انجام شود و این امر ضرورت استفاده صحیح از این عضو پر مسوولیت را دو چندان میکند. همه کم و بیش می دانید که نگاه کردن به مانیتور ها بویژه اگر طولانی مدت باشد میتواند ایجاد خستگی درد و سوزش در چشم یا اطراف چشم بکند که طبیعتا شدت آن در افراد مختلف متفاوت خواهد بود.

برای کمتر شدن این ناراحتی توصیه های زیر ارایه می شود:

– فاصله مانیتور با چشم حدود ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر باشد (برای اندازه معمول ما نیتور ها که حدود ۱۵ تا ۱۹ اینچ است) به عبارت دیگر این فاصله تقریبا باید معادل طول بازو و ساعد فرد باشد.

– مانیتور کمی پایین تر از سطح چشم قرار بگیرد یعنی خط دید (خطی که از چشمان شما به وسط (مرکز) مانیتور وصل می شود) حدود ۱۵ درجه پایین تر از خط افق باشد. و زاویه مانیتور نسبت به پایه آن را طوری تغییر دهید که خط دید شما عمود بر سطح مانیتور باشد.

– در طول یک دقیقه ۳ تا ۴ بار پلک بزنید این کار کمک می کند که لایه اشک همیشه به اندازه کافی روی سطح قرنیه چشم وجود داشته باشد.

– در طول کار با کامپیوتر هر ۲۰ دقیقه تا نیم ساعت بمدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه به فاصله دور (ترجیحا منظره ای در بیرون از فضای کارتان) نگاه کنید.

– توجه کنید که نور چراغ یا روشنایی پنجره مستقیم به سطح مانیتور نتابد.

– تنظیمات مانیتور را متناسب با راحتی خودتان تغییر دهید و در صورت امکان از مانیتور های با کنتراست بالا استفاده کنید.

-با رعایت نکات بالا بسیاری از خستگیهای چشم برطرف خواهد شداما چنانچه مشکل شما ادامه داشت باید به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است علل دیگری (از جمله عیوب انکساری ، پیر چشمی ، اختلالات تطابق ، انحراف های مخفی چشم و …) علت این مشکل شما باشد.

جراحیهای زیبایی چشم ، پلک و ابرو - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:00:08 GMT

جراحیهای زیبایی چشم ، پلک و ابرو
yu1130202010590737646167137237esrezaeianir

جراحیهای حذف عینک طبی : لیزیک ، لازک ، اسمایل ، فمتولیزیک رینگهای داخل قرنیه - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:01:57 GMT

جراحیهای حذف عینک طبی : لیزیک ، لازک ، اسمایل ، فمتولیزیک رینگهای داخل قرنیه
yu1130202011000898946167137237esrezaeianir

جراحیهای لیزری و غیر لیزری آب سیاه ( گلوکوم) - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:02:38 GMT

جراحیهای لیزری و غیر لیزری آب سیاه ( گلوکوم)
yu1130202011015734946167137237esrezaeianir

جراحی انواع انحرافات افقی و عمودی چشم و جراحی نیستاگموس - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:03:34 GMT

جراحی انواع انحرافات افقی و عمودی چشم و جراحی نیستاگموس
yu113020201102393746167137237esrezaeianir

جراحی آب مرواریدهای بسیار پیشرفته با لیزر - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:04:40 GMT

جراحی آب مرواریدهای بسیار پیشرفته با لیزر
yu1130202011033483446167137237esrezaeianir

جراحی انسداد مجاری اشکی کودکان و بزرگسالان - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:05:46 GMT

جراحی انسداد مجاری اشکی کودکان و بزرگسالان
yu1130202011044074146167137237esrezaeianir

جراحی انواع ناخنک وسایر کیستها و ضایعات داخل چشمی - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:11:00 GMT

جراحی انواع ناخنک وسایر کیستها و ضایعات داخل چشمی
yu1130202011054633546167137237esrezaeianir

تجویز عینک طبی و درمان تنبلی چشم - مهارت ها

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 07:11:30 GMT

تجویز عینک طبی و درمان تنبلی چشم
yu1130202011110110946167137237esrezaeianir

جراحی انواع انحرافات افقی و عمودی چشم و جراحی نیستاگموس - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 08:50:27 GMT

جراحی انواع انحرافات افقی و عمودی چشم و جراحی نیستاگموس
استرابیسم ، انحراف چشم، لوچی ، جراحی چشم ، دکتر رضاییان

هرگونه انحراف از هم راستایی صحیح چشم ها را لوچی یا چپ چشمی یا استرابیسم (به انگلیسی: Strabismus) می گویند. انحراف چشم عبارت است از عدم هماهنگی حرکت عضلات چشم یا عدم توانایی تمرکز بین دو چشم که باعث می شود چشم ها در جهات متفاوتی قرار بگیرند. این بیماری یکی از مشکلات شایع چشم پزشکی است و در ۴٪ موارد در گروه سنی اطفال و بزرگسالان دیده می شود. این بیماری یکی از مهم ترین بیمار ها در شاخه چشم پزشکی است.

انواع استرابیسم

ممکن است یک یا هر دو چشم به داخل (چشم های ضربدری یا ایزوتروپی) یا خارج (چشم نهنگ یا اگزوتروپی) بچرخند. گاهی انحراف چشمها به صورت بالا و پایین است. نوعی از انحراف چشم به صورت مخفی است و با حذف دید دو چشمی (بستن یک چشم) مشخص می شود که به استرابسیسم مخفی یا هتروفوریا (Heterophoria) معروف است. استرابیسم آشکار را هتروتروپی heterotropia یا تروپی می گویند. ایزوتروپی شایعترین نوع استرابیسم است.

بینایی و مغز

در دید دو چشمی طبیعی، هر دو چشم به یک نقطه نگاه می کنند. بخش بینایی مغز، دو تصویر رسیده را به صورت یک تصویر سه بعدی ترکیب می کند. در استرابیسم وقتی یکی از چشم ها منحرف می شود، دو تصویر متفاوت به مغز ارسال می گردد. در یک کودک خردسال، مغز یادمی گیرد که تصویر چشم منحرف شده را نادیده گرفته و تنها تصویر چشم مستقیم یا چشم با دید بهتر را بپذیرد. این امر سبب از بین رفتن درک عمق و دید دو چشمی می شود. بالغینی که دچار استرابیسم می شوند چون مغز توانایی پذیرش یا دریافت تصویر هر دو چشم را دارد، دوبینی پیدا می کنند. استرابیسم در کودکان (دید تک چشمی) درصورت عدم درمان در نیمی از موارد منجر به آمبلیوپی (تنبلی چشم) می گردد.

هم راستایی چشم ها در بدو تولد کاملاً تکامل نیافته است. تکامل حقیقی چشم در ۴–۳ ماهگی خود را نشان می دهد ولی ممکن است در کودکی دیرتر رخ دهد لذا بررسی استرابیسم بعد از این سن قابل انجام است.

علایم شایع

ناهماهنگی حرکات چشم ها (در بعضی موارد تنها در موقع نگاه کردن به جهت های خاصی، قابل مشاهده است)، دوبینی (گاهی)، دید با تنها یک چشم همراه با فقدان درک عمقی، خستگی چشم.

علل استرابیسم

حرکت چشم به اطراف توسط شش عضله اطراف چشم و به دستور مغز کنترل می شود. عدم هماهنگی حرکتی از موارد زیر ناشی می گردد:

عدم توازن عضلات دور چشم
فقدان توانایی تمرکز یکسان در چشمها. مغز نمی تواند تصاویر دارای تمرکز متفاوت را بپذیرد لذا پیامهای حاصل از یک چشم را در نظر نمی گیرد. سرانجام چشم ضعیف تر بلااستفاده می شود و یک چشم «تنبل» یا آمبیلوپ ایجاد می گردد. (تنبلی چشم)
آسیب مغزی یا آسیب به سر مثلاً در تصادفات (نادر)
بروز ارثی انحراف چشم، MS، سندرم داون، بیماری تیروئید (پرکاری گریوز)، تومور چشم یا مغز، سکته مغزی، پرفشاری خون ، دیابت، آسیب مغزی جنین مانند فلج مغزی، آسیب زایمانی، عوارض جراحی چشم مانند آب مروارید ممکن است موجب انحراف چشم شوند.

عوارض استرابیسم

بدون درمان ممکن است کاهش بینایی در یک چشم دایمی شود. از دست رفتن دید طبیعی در یک چشم و مسایل ناشی از زیبایی ظاهر از عواقب بیماری درمان نشده است. بسیاری افراد با دید یک چشمی سازگار می شوند و تمامی فعالیت های خود را با یک چشم انجام دهند اما واقعیت آنست که این افراد در دید عمق مشکل دارند.

درمان

درمان استرابیسم در مراحل اولیه مشابه درمان آمبلیوپی (تنبلی چشم) بوده و هدف ازدرمان، بهبود دید و به دست آوردن بهترین دید ممکن، زیبایی ظاهری و ایجاد بهترین جهت برای چشمها و رسیدن به دید دوچشمی می باشد.

درمان طبی شامل تجویز عینک تک دید و در بعضی موارد دو دید، بستن چشم قوی تر برای تصحیح عدم توزان تمرکز (باعث می شوند چشم ضعیف تر به کار بیفتد)، تجویز منشور، بینایی درمانی و تمرینات مربوط به عضلات چشم است که اگر میزان انحراف کم باشد ممکن است موثر باشد.

تزریق سم بوتولینیوم (تنها در بزرگسالان) هم درجات کم انحراف را به مدت محدود اصلاح میکند .

درمان قطعی و دائمی انواع انحرافهای چشمی در همه سنین جراحی است در هنگام جراحی، میزان نیروی عضلات در یک یا دو چشم تنظیم می شود.

دو تکنیک رایج جراحی شامل موارد زیر است:

1- تضعیف قدرت کششی عضله (عضله مربوطه را از چشم جدا نموده و مقداری عقب تر مجدداً به چشم وصل مینمایند. )

2- تقویت قدرت کششی عضله (عضله را کوتاهتر نموده و بدین ترتیب نیروی کِشنده آن را افزایش میدهیم.)

جراحیهای لیزری و غیر لیزری آب سیاه ( گلوکوم) - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Tue, 01 Dec 2020 09:01:37 GMT

جراحیهای لیزری و غیر لیزری آب سیاه ( گلوکوم)
آب سیاه ، گلوکوم ، نابینایی دکتر رضائیان

گلوکوم (آب سیاه)

گلوکوم یا آب سیاه بیماری است که می تواند سبب آسیب عصب بینایی و در نتیجه کوری شود. این بیماری در آغاز هیچ علامتی ندارد ولی می تواند در طول چند سال سبب کاهش بینایی و نهایتاٌ کوری شود. درمان زودرس می تواند مانع پیشرفت بیماری و کاهش دید بیمار گردد.

عصب بینایی:
عصب بینایی از بیش از یک میلیون رشته عصبی تشکیل شده است که بصورت دسته ای از رشته ها گرد هم آمده اند. این عصب شبکیه (پرده نازک حساس به نور در قسمت عقب کره چشم) را به مغز متصل می کند (شکل 1). برای داشتن دید خوب، سالم بودن عصب بینایی ضروری است.

شکل 1

تأثیر گلوکوم بر عصب بینایی:
در بسیاری از افراد افزایش فشار داخل چشم سبب گلوکوم می شود. در جلوی چشم فضایی وجود دارد که "اتاق قدامی" خوانده می شود. مایع شفافی همواره وارد این فضا شده و از آن خارج می شود و وظیفه تغذیه بافت های مجاور را به عهده دارد. به محلی که مایع از اتاق قدامی خارج می شود اصطلاحاٌ "زاویه" گفته می شود که محل تلاقی قرنیه و عنبیه است (شکل 2). زمانی که مایع به زاویه می رسد از طریق یک شبکه اسفنجی شکل شبیه یک سیستم زه کشی از چشم خارج می شود.

شکل 2

گلوکوم زاویه باز از آنجا به این نام خوانده می شود که زاویه ای که مایع از آن خارج می شود "باز" است. با این حال، به دلایل نا مشخص، سرعت حرکت مایع از خلال شبکه تخلیه کند است. کندی حرکت مایع سبب تجمع آن و بالا رفتن فشار داخل چشم می شود و این افزایش می تواند سبب آسیب دیدن عصب بینایی و کاهش دید شود، مگر آنکه فشار چشم پایین آورده شود.

چه کسانی در خطرند؟

افراد بالای 40 سال
کسانی که در خانواده شان سابقه این بیماری وجود دارد.

علائم بیماری گلوکوم :
گلوکوم زاویه باز در ابتدا علامت خاصی ندارد. دید طبیعی بوده و دردی وجود ندارد. با ادامه یافتن بیماری، بیمار متوجه می شود که هر چند اشیایی را که جلویش قرار دارند خوب می بیند ولی اشیایی را که در کنار قرار داشته و باید از گوشه چشم به آنها نگاه کند به خوبی نمی بیند.
بیمار مبتلا به گلوکوم در صورت عدم درمان ممکن است ناگهان متوجه شود که "دید کناری" ندارد. درست مانند این است که دارد از درون یک لوله به اطراف نگاه می کند. ادامه یافتن بیماری ممکن است سبب از بین رفتن باقی مانده دید حتی در مرکز شده و بیمار کور شود. (شکل های 3 و 4)


دید طبیعی	دید بیمار مبتلا به گلوکوم

تشخیص بیماری گلوکوم:
بسیاری تصور می کنند که در صورتی مبتلا به گلوکوم هستند که فشار چشمشان بالا باشد اما همیشه چنین نیست. فشار بالای چشم خطر ابتلا به گلوکوم را افزایش می دهد. بالا بودن فشار چشم الزاماً به معنای ابتلا به گلوکوم نیست.
ابتلا یا عدم ابتلا به گلوکوم بر اثر بالا بودن فشار چشم بستگی به میزان تحمل عصب بینایی در مقابل فشار بالای چشم دارد و این میزان در افراد مختلف متفاوت است. هر چند فشار طبیعی معمولاٌ بین 12 تا 21 میلی متر جیوه است، ولی حتی در این فشار نیز ممکن است شخصی به گلوکوم مبتلا باشد و این نشان می دهد که معاینه چشم اهمیت بسیار زیادی دارد.
چشم پزشک برای تشخیص گلوکوم باید اقدامات تشخیصی زیر را انجام دهد:

حدت بینایی (Visual Acuity): در این تست که با استفاده از چارت های بینایی انجام می شود بینایی بیمار در فواصل متفاوت مشخص می شود.
میدان بینایی: در این تست دید کناری (محیطی) بیمار اندازه گیری می شود. با توجه به اینکه از دست دادن دید کناری یکی از علائم گلوکوم است این تست به تشخیص بیماری کمک می کند.
اتساع مردمک: در این تست با استفاده از قطره مردمک چشم بیمار متسع می شود و بدین ترتیب چشم پزشک دید بهتری برای معاینه عصب بینایی پیدا می کند. بعد از معاینه ممکن است دید نزدیک تا چند ساعت تار باشد.
تونومتری: در این تست فشار مایع داخل چشم اندازه گیری می شود.

درمان گلوکوم :
هر چند گلوکوم علاج قطعی ندارد ولی درمان های رایج بیماری را کنترل می کنند و این تأییدی بر اهمیت تشخیص و درمان زودرس است. بیشتر چشم پزشکان گلوکومی را که تازه تشخیص داده شده است با دارو درمان می کنند ولی تحقیقات جدید نشان داده است که جراحی با لیزر، جایگزینی مطمئن و مؤثر است.
روش های درمانی گلوکوم شامل موارد زیرند:

درمان دارویی: شایع ترین نوع درمان زودرس گلوکوم درمان دارویی است. داروهای گلوکوم بصورت قطره های چشمی و قرص تجویز می شوند. این داروها به دو شکل سبب کاهش فشار داخل چشم می شوند. بعضی باعث کاهش تولید مایع در چشم شده و بعضی به تخلیه بیشتر مایع از درون چشم کمک می کنند.داروهای ضد گلوکوم ممکن است تا چند بار در روز تجویز شوند. بیشتر بیماران عوارضی نشان نمی دهند ولی بعضی از این داروهای ممکن است سبب سردرد شده و یا بر روی اعضاء دیگر بدن عوارضی داشته باشند. قطره ها ممکن است سبب سوزش و قرمزی چشم شوند.داروهای ضد گلوکوم باید تا زمانی که به کنترل فشار داخل چشم کمک می کنند مصرف شوند. از آنجا که گلوکوم معمولا علامتی ندارد، گاهی بیماران داروی خود را قطع کرده و یا فراموش می کنند مصرف کنند.
جراحی با لیزر: جراحی با لیزر به تخلیه مایع از درون چشم کمک می کند. هر چند از این روش می توان در هر زمانی استفاده کرد ولی معمولا بعد از آزمایش درمان دارویی به کار می رود. در بسیاری موارد بیمار باید بعد از جراحی لیزری نیز دارو مصرف کند.
روش های جراحی رایج: در جراحی گلوکوم، هدف ایجاد محل خروج جدیدی برای مایع داخل چشم است. هر چند چشم پزشک در هر زمانی ممکن است تصمیم به جراحی بگیرد ولی معمولا این کار را پس شکست درمان دارویی و جراحی لیزری انجام می دهد.جراحی در کلینیک یا بیمارستان صورت می گیرد. قبل از جراحی به بیمار داروهایی جهت آرام و شل شدن داده شده و سپس چشم توسط تزریق مواد بی حس کننده در اطراف آن بی حس می شود.
جراح قطعه کوچکی از بافت سفیدی چشم (صلبیه) را بر می دارد و این باعث بوجود آمدن کانال کوچکی برای عبور مایع درون چشم می شود. سپس قسمت سفید چشم که برداشته شده است با لایه نازک و شفافی از ملتحمه پوشانده می شود. مایع از مجرای ایجاد شده و از زیر ملتحمه ای که روی آن را پوشانده عبور کرده و از چشم خارج می شود. (شکل های 5 و 6)

شکل 5

بیمار پس از جراحی باید تا چند هفته از قطره های آنتی بیوتیک و ضد التهاب برای مقابله با عفونت و تورم استفاده کند. باید توجه داشت که این قطره ها با قطره هایی که بیمار قبلاً برای درمان گلوکوم مصرف می کرده است متفاوتند. بیمار باید همچنین به ویژه در چند هفته اول پس از جراحی مرتباً ویزیت شود.

در بعضی از بیماران، جراحی حدود 80 تا 90 درصد در کاهش فشار مؤثر است. با این حال، اگر مجرای جدید که طی جراحی بوجود آمده است مسدود شود ممکن است به جراحی دیگری نیاز باشد. در صورتیکه بیمار قبلاً تحت جراحی چشمی (نظیر جراحی کاتاراکت) قرار نگرفته باشد جراحی گلوکوم بهترین اثر را دارد.

باید بخاطر داشت که با اینکه جراحی گلوکوم باقیمانده دید بیمار را حفظ می کند ولی باعث بهبود دید نخواهد شد. در واقع، دید بیمار ممکن است به خوبی دید قبل از جراحی نباشد، هر چند که در صورت انجام ندادن جراحی در درازمدت بیمار ممکن است دید خود را کاملاً از دست بدهد.

شکل 6

جراحی گلوکوم نیز مانند هر جراحی دیگری ممکن است با عوارضی همراه باشد. این عوارض عبارتند از: کاتاراکت، مشکلات قرنیه، التهاب یا عفونت داخل چشم و تورم عروق خونی پشت چشم. البته برای هر یک از موارد گفته شده درمان های مؤثری وجود دارد.

انواع دیگر گلوکوم: هرچند گلوکوم زاویه باز شایع ترین نوع این بیماری است ولی گلوکوم انواع دیگری نیز دارد:

در گلوکوم با فشار طبیعی یا پایین، تخریب عصب بینایی و محدود شدن دید کناری بصورت غیر منتظره ای در افرادی رخ می دهد که فشار چشمشان طبیعی است. در درمان این بیماران از همان روش های درمان گلوکوم زاویه باز استفاده می شود.
در گلوکوم زاویه بسته مایعی که در قسمت جلوی چشم قرار دارد بدلیل مسدود شدن زاویه توسط قسمتی از عنبیه (قسمت رنگی چشم) راهی به زاویه نداشته و نمی تواند از چشم خارج شود. در این بیماران یک افزایش ناگهانی در فشار چشم دیده می شود. علائم این نوع گلوکوم شامل درد شدید و تهوع و همچنین قرمزی چشم و تاری دید است. گلوکوم زاویه بسته یک مورد اورژانس است و بیمار باید سریعاً درمان شود. در صورت عدم درمان، بیمار ممکن است ظرف 1 یا 2 روز کور شود. جراحی لیزری فوری بطور معمول انسداد را برطرف کرده و بیمار را از کوری نجات می دهد.
در گلوکوم مادرزادی، کودک به دلیل وجود یک نقص مادرزادی در زاویه به گلوکوم مبتلاست. کودکان مبتلا معمولاً علائم واضحی نظیر چشم های کدر (cloudy eye)، حساسیت به نور، و اشک ریزش شدید دارند. درمان معمولاً بصورت جراحی صورت می گیرد زیرا داروهای ضد گلوکوم ممکن است اثرات نامشخصی بر روی شیرخواران داشته باشند و همچنین تجویز این داروها در این بیماران مشکل است. در صورتی که جراحی بلافاصله پس از تشخیص انجام شود این کودکان شانس بسیار بالایی برای داشتن یک دید خوب خواهند داشت.
گلوکوم ثانویه می تواند عارضه ای از بیماری های دیگر باشد. این نوع گلوکوم بعضی اوقات ناشی از جراحی چشم یا کاتاراکت پیشرفته، آسیب های چشمی، بعضی تومورهای چشمی، یا یووئیت (التهاب چشم) باشد. یکی از انواع به نام گلوکوم رنگدانه ای (Pigmentary Glaucoma) زمانی رخ می دهد که رنگدانه ها بصورت فلس از عنبیه جدا شده و با انسداد شبکه خروج مایع چشمی، مانع عبور آن شوند. نوع شدیدی نیز به نام گلوکوم نئوواسکولار (Neovascular Glaucoma) با دیابت مرتبط است. همچنین، داروهای کورتیکواستروئیدی (دارای کورتون) که در درمان التهاب های چشمی و دیگر بیماری ها کاربرد دارند نیز می توانند در درصد کمی از بیماران سبب شروع گلوکوم شوند.

- انسداد مجرای اشکی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 08:06:13 GMT

- آب مروارید یا کاتاراکت

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 08:29:00 GMT

- استرابیسم یا انحراف چشم

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 08:46:01 GMT

- آب سیاه یا گلوکوم

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 08:47:04 GMT

- میوپی یا نزدیک بینی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 09:01:02 GMT

- هیپروپی یا دور بینی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 09:01:47 GMT

- آستیگماتیسم

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 09:02:35 GMT

- ضعف حدت بینایی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 09:04:37 GMT

- حذف عینک یا جراحی ریفراکتیو

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 22:02:09 GMT

- بلفاروپلاستی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 22:05:30 GMT

- رزومه کاری و تحصیلی

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Wed, 02 Dec 2020 23:02:56 GMT

قوز قرنیه( کراتوکونوس) - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Fri, 04 Dec 2020 03:04:17 GMT

قوز قرنیه( کراتوکونوس)
ریبوفلاوین قدرت ایجاد باندهای ضربدری در بین رشته های کلاژن است.

کراتوکونوس (قوز قرنیه) چیست؟

قرنیه طبیعی منظم و کروی شکل است. اما زمانی که چشم مبتلا به کراتوکونوس باشد، با بيرون زدگي قرنيه، نازک شدن آن و ايجاد شکل مخروطي، به تدريج شکل قرنيه تغيير پیدا مي کند. به علت تغيير شکل ايجاد شده، این وضعیت قوز قرنیه خوانده مي شود. تغییر شکل قرنیه که به دلیل کراتوکونوس به وجود می آید، منجر به انحراف دید پیشرونده ای می شود که معمولا با افزایش میوپی (نزدیک بینی) و آستیگماتیسم نامنظم همراه است. در تصویر 1 قرنیه طبیعی و قرنیه مبتلا به کراتوکونوس نشان داده شده است.

تصویر 1- قرنیه طبیعی و قرنیه مبتلا به کراتوکونوس

کراتوکونوس غالبا نوجوانان و افراد در سالهای ابتدای جوانی را مبتلا می سازد. با این حال مواردی از ابتلای افراد 40 تا 50 ساله نیز گزارش شده است. افراد هر نژاد، در هر دو جنس، و ساکن هر نقطه از جهان و در هر طبقه اجتماعی می توانند مبتلا به کراتوکونوس شوند. تصویر 2 نقشه توپوگرافی چشم فرد مبتلا به کراتوکونوس را نشان می دهد.

تصویر 2- توپوگرافی چشم فرد مبتلا به کراتوکونوس

در توپوگرافی قرنیه، محدوده قرمز مرکزی نشان می دهد به علت قوز قرنيه، انحناي مرکزي قرنيه به شکل غيرطبيعي، شيب زيادي دارد.

علایم و عوارض کراتوکونوس کدامند؟

نخستین نشانه کراتوکونوس تاری دید است که به دلیل ایجاد تغییرات در شکل قرنیه به دنبال میوپی یا آستیگماتیسم ناشی از کراتوکونوس به وجود می آید. در مراحل ابتدايي قوز قرنيه، معمولا ديد به کمک عينک به خوبي اصلاح مي شود. با پيشرفت قوز قرنيه و افزايش مشکل انکساري، ممکن است نياز باشد که شماره عينک مرتبا تغيير کند.

پس از طی مراحل ابتدایی کراتوکونوس، عینک نمی تواند کیفیت دید مناسبی برای شخص فراهم آورد؛ از این رو ممکن است نیاز به لنز های تماسی خاصی وجود داشته باشد. کراتوکونوس معمولا در یک دوره 10 تا 15 ساله پیشرونده است و پس از آن تقریبا تثبیت می شود. در برخی موارد ممکن است پیشرفت کراتوکونوس بسیار سریع و غیر قابل کنترل رخ دهد و در مراحل پیشرفته این بیماری، ممکن است فرد نتواند لنزهای تماسی را تحمل کند. در موارد بسیار پیشرفته، ممکن است روی سطح قرنیه اسکار ایجاد گردد که باعث ایجاد آسیب های بیشتر در دید فرد شده و ممکن است منجر به از دست رفتن بینایی شود. در تصویر 3 تجربه فرد مبتلا به کراتوکونوس در مشاهده تصاویر (به صورت تار و بهم ریخته) به خوبی نشان داده شده است.

تصویر 3- وضوح مشاهده تصاویر توسط چشم سالم (سمت راست) و چشم مبتلا به قوز قرنیه (سمت چپ)

کراتوکونوس چگونه درمان می شود؟

با توجه به مراحل پیشرفت بیماری، گزینه های درمانی مختلفی وجود دارد که در زیر به ترتیب به آنها می پردازیم.

عینک:

در مراحل اولیه کراتوکونوس، میوپی (نزدیک بینی) و آستیگماتیسم به کمک عینک به خوبی اصلاح می شود.

لنز های تماسی:

زمانی که کراتوکونوس پیشرفت می کند، شکل قرنیه می تواند بسیار نامنظم شود و در این وضعیت عینک دیگر نمی تواند دید مناسب را برای شخص فراهم آورد. در این مرحله از بیماری، لنزهای تماسی خاصی توسط چشم پزشک تجویز و توصیه می شوند.

چندین نوع لنز تماسی برای کراتوکونوس وجود دارد. یکی از رایج ترین لنزهای تماسی مورد استفاده، لنز تماسی سخت نافذ اکسیژن (rigid gas-permeable contact lenses (RGP)) می باشد. به طور کلی می توان گفت این لنز های تماسی می تواند میوپی (نزدیک بینی) و آستیگماتیسم را به خوبی اصلاح کند. اين لنزها اجازه عبور اکسيژن لازم براي تنفس قرنيه را می دهند. لنز های تماسی RGP مورد استفاده برای کراتوکونوس برای هر بیمار به طور سفارشی طراحی و تهیه می شود.

پیوند قرنیه (Corneal Transplantation):

تقریبا 25 درصد از بیماران مبتلا به کراتوکونوس به مراحل پیشرفته بیماری می رسند و نیاز به پیوند قرنیه پیدا می کنند. نتیجه جراحی پیوند قرنیه برای بیماران کراتوکونوس با درصد بالایی موفقیت آمیز است. با این حال،این روش درمانی یک عمل بسیار تهاجمی به حساب می آید ومی تواند به صورت بالقوه عوارضی از جمله ریسک پس زدن پیوند را داشته باشد.

فرایند بهبودی پس از جراحی پیوند قرنیه تقریبا یک سال یا بیشتر به طول می انجامد. در این مدت بیمار بایستی چند مرتبه توسط چشم پزشک ویزیت شود. اکثر بیماران پس از پیوند قرنیه، هنوز نیاز به استفاده از عینک یا لنز های تماسی دارند.

(کرارينگ )رينگ داخل قرنيه (Keraring – Intracorneal Ring Segments)

روش ایمپلنت رینگ داخل قرنیه (implantation of intracorneal ring segments) پیشرفته ترین گزینه درمانی موجود برای کراتوکونوس می باشد و در موارد بسیار پیشرفته قوز قرنیه یا در بیمارانی که به دلیل شکل قرنیه دیگر قادر نیستند از لنز های تماسی استفاده نمایند، به کار گرفته می شود. اين ايمپلنت متشکل از يک يا دو قطعه نيم دايره ساخته شده از مواد سازگار با بدن به نام PMMA می باشد.

استفاده از PMMA در ایمپلنت های داخل چشمی دارای تاریخچه ای طولانی از ایمنی و اثرگذاری است و در بیش از 50 سال گذشته در ساخت لنز های داخل چشمی مورد استفاده در جراحی های کاتاراکت (آب مروارید) به کار رفته است.

اهداف جراحی کرارینگ

هدف از انجام جراحی کرارینگ فراهم آوردن شرایط زیر برای بیمار می باشد:

مسطح کردن قرنیه و کاهش برجستگی شکل مخروطی آن.
منظم کردن سطح قرنیه، کاهش انحرافات دید و بهبود کیفیت دید بیمار.
کاهش میوپی (نزدیک بینی) و آستیگماتیسم ایجاد شده در اثر کراتوکونوس. با این حال تضمینی وجود ندارد که بیمار پس از این عمل نیاز به استفاده از عینک یا لنز های تماسی نداشته باشد.
کند کردن سرعت پیشرفت کراتوکونوس و ثبات بخشیدن به شکل قرنیه. با این کار نیاز به پیوند قرنیه به طور کلی برطرف شده و یا به تاخیر می افتد.
بالا بردن قدرت تحمل چشم برای پذیرفتن لنز های تماسی و احساس راحتی داشتن با لنز.

جراحی کرارینگ برای درمان کراتوکونوس از سال 1995 مورد استفاده قرار گرفته است. تاکنون بیش از 100 هزار بیمار مبتلا به کراتوکونوس در 45 کشور جهان با موفقیت تحت عمل جراحی کرارینگ و کاشت رینگ داخل قرنیه قرار گرفته اند. با توجه به آزمایشات بالینی گوناگون و تحقیقات و نتایج منتشر شده از آنها در مجلات پزشکی معتبر، کرارینگ (کاشت رینگ داخل قرنیه) یک عمل جراحی ایمن و موثر برای بسیاری از بیماران مبتلا به کراتوکونوس به شمار می آید.

رایج ترین سوالات در مورد جراحی کرارینگ:

بر اساس چه معیارهایی جراحی کرارینگ می تواند برای فرد مناسب باشد؟

برای آنکه بتوان تعیین کرد آیا جراحی کرارینگ برای فرد گزینه مناسبی هست یا خیر، لازم است معاینه کامل چشم و آزمایش های چشمی پیشرفته ای که چشم پزشک درخواست می کند، انجام شود. سپس نتایج آزمایشات توسط چشم پزشک مورد ارزیابی کامل قرار می گیرد. این نظر تخصصی چشم پزشک است که پس از ارزیابی شرایط بیمار تعیین می کند آیا جراحی کرارینگ می تواند گزینه مناسبی برای وی باشد یا خیر. به طور کلی می توان گفت جراحی کرارینگ برای بیماران مبتلا به کراتوکونوس پیشرونده، یا کسانی که چشم آنها قدرت تحمل لنز های تماسی را ندارد و نیاز به پیوند قرنیه دارند می تواند یک گزینه درمانی باشد. علاوه بر این بیماران، افراد دیگری که می توانند از مزایای جراحی کرارینگ بهره مند شوند عبارتند از: بیمارانی که در آنهاکراتوکونوس به دنبال اصلاح دید به کمک لیزر بوجود آمده باشد؛ بیماران دارای نامنظمی شدید قرنیه که این وضعیت به دنبال جراحی کراتوتومی شعاعی (radial keratotomy surgery) ایجاد شده است وبیماران مبتلا به آستیگماتیسم نامنظم شدید که این وضعیت پس از پیوند قرنیهبوجود آمده است.

جراحی کرارینگ برای چه کسانی ممنوع است؟

بیمارانی که مبتلا به کراتوکونوس شدید هستند و یا کسانی که اسکارهای بزرگ روی قرنیه دارند، افراد مناسبی برای جراحی کرارینگ نمی باشند؛ بیماران مبتلا به آلرژی که عادت دارند چشم های خود را می مالند، چنانچه تحت این نوع عمل قرار گیرند ممکن است عوارض شدیدی را پس از عمل تجربه کنند. از اینرو بایستی قبل از عمل، بیماری آلرژیک آنها درمان شود تا از مالش چشم پس از عمل خودداری کنند.بیمارانی که انتظار دارند پس از عمل کرارینگ نیاز به استفاده از عینک یا لنز های تماسی نداشته باشند، بایستی قبل از اقدام به این عمل در مورد فواید احتمالی آن با پزشک خود مشورت نمایند؛ چرا که جراحی کرارینگ یک عمل جراحی انکساری نیست تا نیاز به عینک یا لنز های تماسی را به طور کامل برطرف نماید.

نتایج عمل جراحی کرارینگ تا چه مدت زمان اثربخش باقی می ماند؟

نتایج حاصل از جراحی کرارینگ برای بیمار محدودیت زمانی ندارد و تا پایان عمر تغییر نمی کند. بیمارانی هستند که در سال 1995 (نخستین سال بکار گیری این تکنیک پزشکی) تحت این عمل قرار گرفته اند و نتیجه عمل برای آنها پایدار و موفقیت آمیز است. رینگ داخل قرنیه از پلیمری سازگار با بدن انسان به نام PMMAتهیه شده است. این ماده از سال 1949 تا بحال برای ساخت لنز های داخل چشمی مورد استفاده قرار می گیرد و تاکنون هیچ گزارشی مبنی بر پس زدن پیوند یا کاهش کیفیت در گذر زمان وجود ندارد. گرچه کیفیت نتایج عمل در اکثر بیماران در طول سالیان تغییری نکرده است، با این حال این امکان وجود دارد کراتوکونوس پیشرفت کرده و در مواردی نیاز به پیوند قرنیه بوجود آید.

آیا رینگ کاشته شده در قرنیه چشم توسط دیگران قابل مشاهده است؟

رینگ مورد استفاده در عمل جراحی کرارینگ شفاف و بسیار کوچک است. از نظر تاثیر در ظاهر و زیبایی، همانند لنز های تماسی است و در اکثر موارد با چشم غیرمسلح توسط سایر افراد قابل مشاهده نمی باشد.

قبل از مراجعه برای عمل جراحی کرارینگ چه کارهایی باید توسط بیمار انجام شود؟

چنانچه از لنز های تماسی استفاده می کنید، طبق دستور پزشک چندین روز قبل از عمل نبایستی از لنز استفاده کنید تا چشم به وضعیت طبیعی خود بازگردد. پیش از مراجعه به مرکز برای عمل، یک وعده غذای سبک بخورید، دوش بگیرید و موهای خود را بشویید. به هیچ وجه لوازش آرایشی به ویژه اطراف چشم استفاده نکنید. از هیچ نوع عطر و مواد معطر استفاده ننمایید. در روز عمل در ساعت مقرر در بیمارستان حضور داشته باشید. پیش از ورود به اتاق عمل، پرستار چند قطره چشمی مخصوص در چشم می چکاند تا چشم آماده عم لشود. سپس از شما خواسته می شود لباس خود را تعویض کرده و روپوش مخصوص اتاق عمل را بپوشید تا برای حضور در اتاق استریل عمل آماده شوید.

جراحی کرارینگ چگونه انجام می شود؟

جراحی کرارینگ یک عمل سریع و بدون درد است که به صورت سرپایی و بدون بستری در بیمارستان انجام می گیرد. قطره بی حسی چشمی در چشم بیمار چکانده می شود تا چشم بی حس شود. بیمار در طول عمل هوشیار است ولی دردی احساس نمی کند. جراحی در اتاق عمل و تحت شرایط کاملا استریل انجام می شود. پزشک جراح از یک میکروسکوپ جراحی با دقت بالا استفاده می کند تا نمایی کاملا واضح و دقیق از درون چشم داشته باشد.

عمل جراحی کرارینگ با کمک تجهیزات میکروسکوپی خاصی که برای این جراحی طراحی شده اند، انجام می گیرد. با ایجاد یک برش 1 میلی متری و یک تونل در ضخامت قرنیه، رینگ مورد نظر داخل قرنیه کاشته می شود. در اکثر موارد محل برش به خودی خود ترمیم می شود و نیازی به بخیه زدن نیست. پس از پایان عمل، بیمار به اتاق ریکاوری منتقل می شود تا قبل از ترخیض از بیمارستان مدت زمان کوتاهی استراحت کرده و به وضعیت پایدار برسد. پس از معاینه و چک کردن علایم، بیمار ترخیص شده و می تواند به منزل مراجعه کند.

بیمار در دوران نقاهت پس از عمل چه باید بکند؟

جراحی کرارینگ از دسته جراحی های کمتر تهاجمی است. از این رو بیمار 2 تا 3 روز پس از عمل می تواند بیشتر فعالیت های روزمره خود را از سر بگیرد.

انتظار می رود تا چند روز پس از عمل علایمی مانند تاری دید، قرمزی چشم، خارش، سوزش و حساسیت به نور و ترس از نور داشته باشید. این علایم پس از عمل کاملا طبیعی است و با استفاده از دارو ها و قطره های چشمی که پزشک برای مصرف پس از عمل تجویز کرده است، بهبود می یابند. بسیار مهم است که تمام دارو ها را طبق تجویز پزشک و در زمان معین مصرف کرده و به دقت به توصیه های پزشک جراح تان عمل کنید. چنانچه این علایم وجود نداشت و چند روز پس از عمل آغاز شد، غیر طبیعی است و باید این مساله را فورا با پزشک تان در میان بگذارید.

در بسیاری از بیماران، بهبود بینایی چند روز پس از عمل به خوبی قابل لمس است، با این حال تثبیت میزان دید فرد به طور میانگین تقریبا نزدیک به 12 هفته به طول می انجامد. در طی این مدت و قبل از تثبیت نهایی، چنانچه دید فرد متغیر و دارای نوسان باشد کاملا طبیعی است. از آنجا که کاشت رینگ داخل قرنیه و جراحی کرارینگ برای اصلاح عیوب انکساری چشم طراحی نشده است، ممکن است فرد پس از عمل نیاز به استفاده از عینک یا لنز های تماسی داشته باشد. در چنین شرایطی پزشک پس از یک ماه عینک موقت اصلاحی تجویز می کند و پس از تثبیت دید فرد (تقریبا 3 ماه پس از عمل) عینک دایمی با شماره نهایی و پایدار را تجویز می نماید.

جراحی کرارینگ چه ریسک هایی در پی دارد؟

همانند هر نوع عمل جراحی، این نوع عمل نیز با ریسک هایی همراه است. به عنوان مثال در مواردی که ایجاد تونل قرنیه بسیار دشوار است، این امکان وجود دارد پزشک جراح در حین عمل تصمیم بگیرد از کاشت رینگ صرفنظر نماید. پس از عمل احتمال بسیار کمی برای عفونت وجود دارد، به ویژه اگر داروهای تجویز شده را به طور منظم و طبق نسخه مصرف نکنید و یا در معرض آلودگی محیطی باشید. در صورت بروز عفونت، ممکن است جراح تصمیم بگیرد رینگ کاشته شده در قرنیه را از چشم خارج نماید. از دیگر عوارض احتمالی پس از جراحی کرارینگ، بیرون زدگی یا جابجایی رینگ کاشته شده می باشد. چنانچه این موارد رخ بدهد، رینگ با کمک جراحی در جای خود ثابت شده و یا طبق نظر جراح کلا برداشته می شود. هر زمان پس از عمل ممکن است پزشک جراح برای ارتقای نتیجه عمل تصمیم بگیرد رینگ داخل قرنیه را تغییر داده و یا مجددا جایگذاری نماید. چنانچه رینگ داخل قرنیه برداشته شود، قرنیه به شکل قبلی خود و شرایط پیش از عمل باز می گردد. از این رو شرایط بیمار نیز به وضعیت قبل از عمل باز خواهد گشت. احتمال بروز عوارض خفیف پس از عمل تقریبا 3 درصد می باشد. میزان بروز عوارض جدی چیزی کمتر از دو دهم درصد است. قابل ذکر است که در صورت بروز عوارض جدی، این شرایط اورژانسی بوده و ممکن است نیاز به پیوند قرنیه اورژانسی باشد.

در دوران نقاهت پس از عمل با انجام چه کار هایی می توان احتمال بروز عوارض را کاهش داد؟

تمامی دارو ها و قطره های چشمی تجویز شده توسط پزشک را باید به طور منظم و در ساعات معین مصرف نمایید. با توجه به اینکه باید از هر گونه آلودگی محیطی در امان بمانید، لذا حداقل تا یک ماه پس از عمل باید از شنا کردن، رفتن به سونا، انجام ورزش های سنگین و مالیدن چشم خودداری کنید. در زمان دوش گرفتن دقت کنید که آب وارد چشم نشود. پلک چشم همیشه باید تمیز نگه داشته شود، برای این کار باید به کمک محلول نمکی و گاز استریل که از داروخانه تهیه شده اند پلک ها را تمیزکنید. زمانی که قصد دارید قطره چشمی استفاده کنید، قبل از دست زدن به آن، دست های خود را با آب و صابون بشویید. مراقب باشید سر قطره چکان با دست یا چشم تماس پیدا نکند. بلافاصله پس از استفاده، درب ظرف را ببندید.

حداقل تا یک ماه پس از عمل از حضور در محیط های آلوده یا مکان هایی که عده زیادی در آن حضور یا رفت و آمد دارند بپرهیزید. ممکن است پزشک به شما توصیه نماید قبل از خواب، روی چشم را با پچ محافظ چشم بپوشانید. این کار از تماس دست با چشم و مالیدن چشم به طور ناخودآگاه در هنگام خواب جلوگیری می کند.

حتما لازم است که ویزیت های بعد از عمل در تاریخ های که به شما داده می شود انجام شود. بهطور معمول ویزیت ها یک روز پس از عمل، یک هفته پس از عمل، و سپس 3، 6، و 12 ماه پس از عمل انجام می شوند.

میزان موفقیت این عمل چقدر است؟

میزان موفقیت عمل جراحی کرارینگ بستگی به شدت و میزان پیشرفته بودن کراتوکونوس (قوز قرنیه) دارد. بیمارانی که مبتلا به کراتوکونوس خفیف تا متوسط هستند، نسبت به کسانی که دچار کراتوکونوس پیشرفته می باشند، نتایج بهتری تجربه خواهند کرد. طبق آمار های بدست آمده، میزان موفقیت جراحی کرارینگ در کراتوکونوس خفیف تا متوسط، 96 درصد می باشد.

مزایای عمل جراحی کرارینگ در مقایسه با پیوند قرنیه چیست؟

بهبود سریعتر بینایی فرد (3 ماه در مقایسه با یک سال برای پیوند قرنیه)
بدون احتمال پس زدن
استفاده راحت تر از لنز های تماسی پس از عمل
در صورت نیاز قابل برگشت است
به تاخیر انداختن نیاز به پیوند قرنیه و یا برطرف کردن کامل نیاز به آن

آیا پیوند قرنیه بهتر از عمل جراحی کرارینگ می باشد؟

میزان موفقیت عمل پیوند قرنیه برای بیماران مبتلا به کراتوکونوس بیش از 90 درصد است. با این حال، پیوند قرنیه یک عمل جراحی بسیار تهاجمی است و دوره بهبودی طولانی (یک سال یا بیشتر) دارد. احتمال پس زدن پیوند نیز در هر زمانی وجود دارد. چنانچه پس زدن پیوند به درمانهای معمول پاسخ ندهد، ممکن است نیاز به پیوند مجدد قرنیه باشد. لازم به ذکر است که در پیوند مجدد قرنیه احتمال موفقیت عمل به شدت کاهش می یابد.

پس از پیوند قرنیه، در بیشتر موارد بیمار نیاز به استفاده از عینک و لنز های تماسی خواهد داشت. پیوند قرنیه کاملا به دسترسی داشتن به فرد اهدا کننده قرنیه وابسته است، از این رو ممکن است بیمار مدت زمان قابل توجهی در صف انتظار برای دریافت قرنیه اهدایی از بانک چشم باقی بماند.

آیا با انجام عمل جراحی کرارینگ می توان از عمل پیوند قرنیه بی نیاز شد؟

هدف اصلی عمل جراحی کرارینگبازگرداندن کیفیت دید بیماران مبتلا به کراتوکونوس می باشد. بسیاری از بیماران که تحت عمل جراحی کرارینگ قرار گرفته اند و شکل قرنیه آنها تثبیت شده است، تایید می کنند که این عمل می تواند تا مدت زمان نامحدودی نیاز آنها به پیوند قرنیه را به تاخیر انداخته یا به طور کامل برطرف سازد.

رینگ داخل قرنیه (جراحی کرارینگ)

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کراتوکونوس (قوز قرنیه) و گزینه های درمانی آن می توانید با چشم پزشک خود مشورت نمایید.

پتوز یا افتادگی پلک Ptosis - خدمات ما

وب سایت رسمی دکتر اسماعیل رضاییان — Fri, 04 Dec 2020 03:12:16 GMT

پتوز یا افتادگی پلک Ptosis
دکتر اسماعیل رضاییان,چشم پزشک, جراح و متخصص بیماریهای چشم

پتوز پلک چیست؟

پتوز یعنی افتادگی پلک فوقانی که ممکن است یک طرفه یا دو طرفه باشد. افتادگی پلک ممکن است خفف ، متوسط و یا شدید باشد. پایین افتادن پلک، باعث پوشاندن قسمتی از مردمک و پوشاندن قسمت فوقانی میدان بینایی و خستگی چشم ها می شود. برای باز شدن مسیر بینایی فرد ابرو و پیشانی خود را بالا داده و در موارد شدید برای دیدن سر خود را به بالا و عقب گرفته و یا با انگشت چشم خود را باز نگه می دارد. موارد خفیف فقط از نظر زیبایی اهمیت دارند.

علل پتوز چیست؟

پتوز مادرزادی (که از بدو تولد وجود دارد) ناشی از نقص تکامل عضله بالا برنده پلک فوقانی است. در بزرگسالان عمدتا علت پتوز نازکی و ضعف عضله بالا برنده پلک فوقانی است. سایر علل پتوز عبارتند از: پیری، استفاده از لنز تماسی، ضربه و آسیب پلک و ندرتا تومر، اختلالات عصبی نطیر فلج یا ضعف عضلات (میوپاتی) .

آیا پتوز می تواند با سایر بیماری های چشمی همراه باشد؟

کودکانی که مبتلا به پتوز مادرزادی هستند، مکن است دچار آمبلیوپی (تنبلی چشم)، استرابیسم (انحراف چشم) یا عیوب انکساری (نزدیک بینی، دور بینی و آستیگماتیسم) باشند. بنابراین همه کودکانی که دچار پتوز هستند باید توسط چشم پزشک معاینه شوند.

آمادگی قبل از عمل

چشم پزشک تاریخچه پزشکی، عدم تقارن اجزاء صورت، محل قرار گیری ابروها، محل خط طبیعی پلک فوقانی، میزان افتادگی پلک، اندازه شکاف پلکی و قدرت عضله بالا برنده و سایر پارامترها را بررسی می کند. از وضعت چشم ها و چهره فرد عکس گرفته می شود. چشم و پلکها معاینه کامل چشم پزشکی می شوند و در صورت لزوم میدان بینایی ثبت می شود. بسته به وضعیت چشم و پلکها مناسبترین درمان به شما پیشنهاد خواهد شد.

فواید عمل پتوز چیست؟

جلوگیری از آمبلیوپی (تنبلی چشم) و استرابیسم ( انحراف چشم)

افزایش قسمت فوقانی میدان بینایی و کیفیت دید

بهبود ظاهر فرد و افزایش اعتماد به نفس

برگرداندن پلک به محل طبیعی خود

برگرداندن زیبایی طبیعی به فرد

عمل جراحی پتوز چگونه انجام می شود؟

عمل پتوز در بزرگسالان معمولا تحت بی حسی موضعی انجام می شود. پس از ریختن قطره بی حسی در چشم و شستشوی چشم با محلول ضد عفونی کننده (بتادین) مقدار کمی داروی بی حسی (گزیلوکایین) زیر پوست پلک بالا تزریق می شود تا این ناحیه بی حس شود. برش کوچکی روی خط طبیعی پوست پلک فوقانی داده می شود و عضله بالا برنده پلک را پیدا و پس از تنظیم محل پلک، آنرا کوتاهتر می کنیم تا پلک بالاتر کشیده شود و سپس پوست با بخیه های ظریف بسته می شود. بیمار پس از عمل از بیمارستان مرخص می شود. این عمل در اطفال تحت بی هوشی عمومی انجام می شود. در اطفال تصمیم گیری برای انجام عمل بر اساس شدت پتوز و قدرت عضله بالابرنده پلک است. اگر پتوز شدید نباشد، عمل تا سنین 3 الی 5 سالگی یعنی تا قبل از دبستان به تعویق می افتد. بهر حال اگر افتادگی پلک باعث انسداد مسیر بینایی شود، در سنین پایین تر حتی 3 هفتگی نیز قابل انجام است. اگر قدرت عضله بالابرنده پلک خیلی کم باشد، به جای کوتاه کردن عضله بالابرنده پلک، با کمک نخ یا بافت های خاصی پلک به ابرو آویزان می شود.

قبل (تصویر چپ) و بعد (تصویر راست) از عمل جراحی پتوز

دستورات پس از عمل

محل برش عمل به مدت 24 تا 48 ساعت با چسب مخصوصی پانسمان می شود. معمولا پلک بالا به مدت 7 الی 10 روز متورم است. زخم باید تمیز و خشک و بدون ترشح باشد. دستورات لازم در مورد نحوه تمیز کردن زخم و استفاده از پمادها به شما داده خواهد شد. معمولا 2 تا 3 هفته از پمادها استفاده می شود.

عمل پتوز چه خطرات و عوارضی دارد؟

کبودی و تورم پلکها

احتمال بسیار کم عفونت

احتمال اصلاح بیش از حد معمول (پلک بالاتر قرار گیرد) یا اصلاح کمتر از حد معمول (پلک پایین تر قرار گیرد) که نیاز به عمل مجدد باشد.

عدم توانایی در بستن کامل پلکها که می تواند موقتی یا دائمی باشد. این حالت نیاز به استفاده از قطره و پماد نرم کننده دارد. اگر این وضعیت دائمی باشد و برای بینایی خطری داشته باشد، لازم است پلک مجددا به محل قبلی برگردانده شود.

در بعضی موارد در صورت تمایل پلک مقابل به افتادن، ممکن است بعد از عمل در پلک مقابل پتوز ظاهر شود.

پتوز چیست؟

به افتادگي پلک فوقانی پتوز گفته می شود. این افتادگی ممکن است خفیف بوده و یا تمامی مردمک را بپوشاند. در برخی موارد افتادگي پلک می تواند دید طبیعی را محدود و یا حتی بطور کامل مسدود کنند.
پتوز می تواند:

یک یا هر دو چشم را درگیر کند.
وراثتی باشد.
در بدو تولد بروز کند.
در سنین بالاتر اتفاق بیفتد.

پتوز در کودکان

پتوز مادرزادی به معنای وجود افتادگي پلک در بدو تولد می باشد. اگر کودکی با پتوز متوسط تا شدید متولد شود، ممکن است برای تکامل بینایی نیازمند درمان فوری باشد.
پتوز مادرزادی اغلب در اثر نقص در تکامل عضله بالابرنده پلک فوقانی که عضله لواتور نام دارد، اتفاق می افتد. اگرچه معمولا یک اختلال مجزا می باشد، ولی در موارد مادرزادی، ممکن است همراه با اختلالات زیر باشد:

اختلال حرکات چشمی
بیماری های عضلانی
تومورهای پلک یا سایر تومورها
اختلالات عصبی
عیوب انکساری (نزدیک بینی ، دوربینی ، آستیگماتیسم )

پتوز مادرزادی معمولا با گذشت زمان بهبود نمی یابد.

علائم و نشانه های پتوز کدامند؟

شایعترین علامت آشکار پتوز در کودکان، افتادگي پلک می باشد. در پتوز مادرزادی، اغلب عدم تقارن چین پلک فوقانی وجود دارد. کودکان مبتلا به پتوز ممکن است برای دیدن مجبور شوند گردن خود را به عقب خم کنند یا ابروها را به سمت بالا بکشند. این مانورهای سر و صورت نشان می دهند که کودک سعی می کند برای دیدن از هر دوچشم استفاده نماید. بعد از گذشت چند سال، این وضعیت های غیر طبیعی سر ممکن است منجر به اختلالات ظاهری سر و گردن شوند.

مشکلات ناشی از پتوز در کودکان کدامند؟

شایع ترین اختلال جدی مرتبط با پتوز دوران کودکی، آمبلیوپی ( تنبلی چشم ) می باشد. به دو علت پتوز می تواند ایجاد تنبلی چشم کند:

انسداد مسیر بینایی در موارد پتوز شدید
ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید ناشی از آن

بعلاوه پتوز ممکن است در صورت وجود انحراف چشم آن را مخفی نماید و این مورد نیز می تواند منجر به تنبلی چشم شود.

افتادگي پلک مادرزادی چگونه درمان می شود؟

در اغلب موارد، پتوز کودکان با جراحی درمان می شود. اگر تنبلی چشم هم وجود داشته باشد، ممکن است درمان با قرار دادن پوشش بر روی چشم سالم، استفاده از عینک یا قطره چشمی ضروری باشد. تشخیص لزوم انجام جراحی و انتخاب روش مناسب، بر اساس عوامل زیر صورت می گیرد:

سن کودک
درگیری یک یا هر دو پلک
شدت پتوز
قدرت عضلات بالا برنده و پایین آورنده پلک
وضعیت حرکات چشمی

در اوایل دوران زندگی معمولا ضرورتی به انجام جراحی برای موارد خفیف تا متوسط افتادگي پلک وجود ندارد. هم در موارد مذکور و هم موارد شدیدی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند، باید به طور منظم از نظر تنبلی چشم، عیوب انکساری و حالت های وابسته توسط چشم پزشک بررسی و در صورت نیاز تحت درمان قرار گیرند.

علل پتوز بالغین چیست؟

شایعترین علت افتادگي پلک در بالغین، کشیدگی یا جداشدگی تاندون عضله لواتور از روی پلک می باشد. وقوع این فرایند ممکن است ناشی ازعلل زیر باشد:

افزایش سن
به دنبال جراحی کاتاراکت (آب مروارید) یا سایر جراحی های چشمی
ضربه به چشم

پتوز بالغین همچنین ممکن است عارضه ای از سایر بیماری ها مانند بیماری های عصبی یا عضلانی و در موارد نادر تومورهای حدقه چشم باشد که عضله بالابرنده پلک یا عصب آن را درگیر می کنند

پتوز بالغین چگونه درمان می شود؟

چشم پزشک می تواند بررسی جامعی از مشکل شما به عمل آورده و راجع به روش های درمانی مختلف و عوارض وخطرات احتمالی آن ها اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهد.
برای تشخیص علت پتوز و انتخاب بهترین روش درمانی ممکن است نیاز به انجام آزمایش خون، عکسبرداری های مخصوص و یا سایر آزمایشات باشد. در صورت یافتن علت زمینه ای باید ابتدا این مورد اصلاح گردد، اما در اغلب موارد، درمان نهایی جراحی است که نوع جراحی نیز بر اساس شدت پتوز و سایر یافته های بالینی تعیین می گردد.

خطرات جراحی پتوز کدامند؟

خطرات جراحی پتوز شامل عفونت ، خونریزی و کاهش بینایی می باشد، ولی وقوع این عوارض بسیار نادر است. بلافاصله بعد از عمل، ممکن است چشم بطورکامل بسته نشود، ولی این عارضه معمولا مقطعی است. در طی این مدت می توان از قطره و پماد برای محافظت چشم استفاده نمود. اگرچه ظاهر پلک بطور قابل توجهی اصلاح می شود، اما ممکن است پلک ها کاملا قرینه به نظر نرسند. در اغلب موارد بعد از جراحی در نگاه به پایین پلک عمل شده نسبت به طرف مقابل مختصری بالاتر قرار می گیرد و شب ها مختصری باز می ماند که این دو عارضه مشکل آفرین نیستند. در موارد نادر، حرکات کامل پلک قابل برگشت نیست. در برخی موارد، ممکن است بیش از یک بار عمل جراحی لازم باشد.

خلاصه

افتادگي پلک در بالغین و کودکان با انجام جراحی قابل درمان است و این درمان علاوه بر اصلاح وضعیت ظاهری می تواند باعث بهبود بینایی نیز شود. در پتوز کودکان، انجام معاینات منظم چشم پزشکی در سال های اول زندگی برای پیشگیری و درمان تنبلی احتمالی چشم از اهمیت ویژه ای برخوردار است.